NlWiki

Chordadieren



Chordadieren (Chordata) vormen een stam in het dierenrijk, waartoe de gewervelden, slijmprikken, manteldieren en lancetvisjes behoren. De stam omvat alle dieren die, althans in aanleg, een chorda hebben. Dit is een elastische, weefselachtige streng die langs de gehele rug van het dier loopt. Van de oorspronkelijke chorda is meestal alleen in het embryonale stadium nog iets terug te vinden.

Chordadieren
Fossiel voorkomen: Cambrium[1]heden
Voorbeeld van chordaten uit vier subfyla
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Onderrijk:Eumetazoa (Orgaandieren)
Superstam:Deuterostomia
Clade:Bilateria
Stam
Chordata
Bateson, 1885
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Chordadieren op Wikispecies
Portaal    Biologie

Al ten tijde van de Cambrische explosie, 541 miljoen jaar geleden, zijn fossielen van chordaten gevonden. Fylogenetisch gezien worden gewervelde dieren – chordaten waarbij de chorda tijdens de ontwikkeling wordt vervangen door een wervelkolom – beschouwd als een subgroep van de clade Craniata: alle chordaten met een schedel. De Craniata en Tunicata vormen samen de clade Olfactores.

Chordaten zijn bilateraal symmetrisch en hebben een coeloom, een goed ontwikkeld gesloten circulatiestelsel, en vertonen metamere segmentatie. Naast de chorda dorsalis zijn andere definiërende kenmerken de dorsale zenuwstreng, de gespierde postanale staart en de faryngeale spleten. Er zijn meer dan 65.000 soorten chordaten beschreven, waarvan ongeveer de helft beenvisachtigen zijn.

Inhoud


Oorsprong en evolutie

De chordata zijn evolutionair te herleiden tot lancetvisachtige vormen van 550 miljoen jaar geleden, bijvoorbeeld de Pikaia. De naaste verwanten van de chordaten zijn de stekelhuidigen (Echinodermata) en de eikelwormen (Hemichordata), met welke zij embryologische en larvale kenmerken delen. Samen vormen zij de superstam van de nieuwmondigen (Deutero-stomata).

Stekelhuidigen en chordaten hebben gemeen dat zij een primair sessiele levenswijze vertonen. Zeelelies (Crinoidea) en zakpijpen (Ascidiacea) zijn primitieve vertegenwoordigers van hun groepen, die nog steeds een sessiele levenswijze hebben. Omdat de larven van zakpijpen sterk op volwassen lancetvisjes lijken, is de theorie dat de 'hogere' chordaten ontstonden doordat het volwassen stadium op een gegeven moment verloren ging (neotenie). Uit een lancetvisachtige vorm ontstonden dan later door toevoeging van een schedel en wervels de Craniata (slijmprikken en gewervelden).


Fylogenie

 
 
 
 
 
 
Manteldieren
(Urochordata/Tunicata)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Chordadieren
 
 
 
 
Schedellozen
(Cephalochordata)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Slijmprikken
(Myxini)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Craniata
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gewervelden
(Vertebrata)
 

Taxonomie

Een skelet van de blauwe vinvis, het grootste dier van de wereld
Een slechtvalk, het snelste dier van de wereld

Het volgende schema is afkomstig uit de derde editie van Vertebrate Palaeontology.[2]


Zie ook





Bron


Staat van informatie: 16.05.2021 09:36:45 CEST

Bron: Wikipedia (Auteurs [Geschiedenis])    Licentie van de tekst: CC-BY-SA-3.0. Auteurs en licenties van de afzonderlijke afbeeldingen en media zijn te vinden in het bijschrift of kunnen worden getoond door op de afbeelding te klikken.

Veranderingen: Ontwerp-elementen werden herschreven. Wikipedia-specifieke links (zoals "Redlink", "Edit-Links"), kaarten, navigatievakken werden verwijderd. Ook enkele sjablonen. Pictogrammen zijn vervangen door andere pictogrammen of verwijderd. Externe links hebben een extra icoon gekregen.

Belangrijke opmerking Aangezien de gegeven inhoud op het gegeven moment automatisch van Wikipedia werd overgenomen, was en is een handmatige controle niet mogelijk. Daarom geeft nlwiki.org geen garantie voor de juistheid en actualiteit van de inhoud. Mochten er intussen onjuistheden in de gegevens voorkomen of fouten in de weergave zijn gemaakt, dan verzoeken wij u contact met ons op te nemen: E-mail.
Zie ook: Afdruk & Privacy policy.